PUFFEN EN BLAZEN
___________________________________
van Alain Gibaud
-
een verlostafel
-
een “dikke buik”
-
een wit laken om alles te bedekken
Een
moeder van een kroostrijk gezin, gewend aan verloskamers, staat op het punt om
opnieuw te bevallen. Een formaliteit voor haar, een nachtmerrie voor de
onervaren vroedvrouw die haar bijstaat.
(Tijdens
heel de sketch richt de moeder zich tot een “virtuele” vroedvrouw.)
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
(Licht.
De moeder ligt op de verlostafel, duidelijk ontspannen. Zij fluit een beetje en
tokkelt met haar vingers op haar buik.)
Bang, ik? Neen, waarom? Is er soms één of ander probleem?
Is het altijd een beproeving? Ik moet het u zeggen, ik let er zelfs niet meer op. Normaal, toch. Deze hier zal mijn zevende zijn. Ik heb al vier dochters en drie zonen.
Wablief? Vier plus drie dat is al zeven? (Zij telt op haar vingers terwijl ze de voornamen opzegt) Justine, Benjamin... (onhoorbaar) ... en Lea! Verdorie, u heeft gelijk! Correctie: dit wordt dus nummer acht.
(pauze)
Maar natuurlijk gaat het. Als het niet ging, dan zou ik het u wel zeggen.
U bent per toeval toch niet nog een beetje beginneling?
Uw eerste bevalling?! Aha, akkoord, dat verklaart alles.
Wat bedoel je? Een hevige wee alle tien seconden en ik zie niet af?
Heu... Mag ik je er wel op wijzen, dat dat wel niet de afdruk is van de opmeting van mijn weeën wat je daar aan het lezen bent, dat zijn de curven van de statistiek van vorige maand die uit de fax rollen.
(zijdelings) Ik heb de indruk dat ik hier met mijn neus in de boter ben gevallen... Tja, niks aan te doen...
(pauze)
Maar schei toch uit met je zo op te winden. Ontspan je een beetje. Men zou zeggen dat jij het bent die hier moet bevallen...
Wacht, ik heb een idee. Doe me eens voor hoe ik moet ademen, ondertussen denk je dan niet meer aan de rest.
(Vijftien seconden. Men merkt aan haar spottende houding dat zij met ironische blik de vroedvrouw in het oog houdt, terwijl ze met overdreven grimassen de ademhalingstechniek na-aapt.)
Nee, nee, je zit er helemaal naast. Als je het op die manier doet, dan is verstikking gegarandeerd. Als de dag komt dat jij ooit moet bevallen, dan raad ik je aan om volledige verdoving te vragen.
(Plots, kronkelt ze van de pijn.)
AAAUUW! Dat loeder! Dat was niet mis! OEI, OEI, OEI!
Wat is dat misschien?!
WAAUUW! Wat zit je daar te zeggen?! Ik heb een wee om een olifant plat te leggen
en jij spreekt over blindedarmontsteking?!!! AI,
AI, AAAIII!
(Enkele
seconden. Zij ontspant zicht.)
Oef... Die is voorbij...
(Zij merkt dat de vroedvrouw op het punt staat om flauw te vallen.)
Hé! Ho! ’t Is niet de moment om van je stokje te vallen! Je hoeft niet bang te zijn, alles gaat goed aflopen. (Zij wil rechtkomen) Wil je een beetje gaan liggen, tot het over is?
Zeg, jij bent wel van het gevoelige soort hé. Ik kan er wel inkomen dat het indrukwekkend is, als je het niet gewoon bent, maar we moeten nog persen ook hé...
Wablief? Juist, ik zou moeten beginnen persen? OK, dan beginnen we eraan.
(Enkele seconden. Zij concentreert zich en pakt de armsteunen vast.)
Dat ik me goed moet vastpakken aan de handvaten? Dank u wel. Zodat ik ze mee heb, zoals de laatste keer? Daarna moesten ze me met zijn vieren terug op de verlostafel leggen...
(Zij
concentreert zich opnieuw.)
Inademen... Blokkeren... En pe-e-e-e-rsen. Inademen... Blokkeren... En p...?!!!
(Zij realiseert zich dat de vroedvrouw, volledig ondersteboven, zich achter haar bevindt.)
Maar?! Wat sta je daar nu achter mij te doen?! Denk je niet dat je meer van nut zou zijn aan de andere kant?
Ga je flauwvallen?! Maar hemel toch, tijdens je studies zal je toch ook wel hebben geholpen bij bevallingen? Te weinig subsidies? Je hebt alleen maar gewerkt op... muizen?!
Ik snap het. Goed, dan zal ik maar niet aandringen. Ga maar een sigaretje roken in de gang, samen met mijn man. Ik zal jullie allebei wel roepen als de baby er is.
EINDE
15 septembre 2007
WOMMELGEM (Belgique)
Alle
rechten voorbehouden - A. Gibaud - SACD n° 31435 43